Kilka słów o koreańskich partykułach
Dzięki partykułom z łatwością można rozpoznać, jaką funkcję w zdaniu pełni dane słowo. Jest ich jednak sporo, dlatego pytanie „jaką partykułę wykorzystać w tym miejscu?” nasuwa się samo. Wydawałoby się, że wiele z nich nie różni się znaczeniem, co potrafi zirytować niejednego. Czas to ułatwić!
-이/가 kontra -은/는 - jaka jest różnica?
Te dwie partykuły można spotkać na każdym kroku, a co za tym idzie - są zdecydowanie najczęściej mylone. Nic dziwnego, bo mają podobne umiejscowienie, a jednak jest między nimi znacząca różnica semantyczna:
-이/가 - wskazuje podmiot i podkreśla kto coś zrobił
-은/는 - wskazuje temat, czyli to, czego dotyczy reszta zdania
Ponadto, można je podzielić na kilka składowych funkcji, jakie mogą pełnić w zdaniu, aby lepiej ujarzmić ich problematyczność.
Podmiot a temat
누가 책을 읽었어요?
Kto przeczytał książkę?
만수 씨가 책을 읽었어요.
Minsu ją przeczytał
Wyobraźmy sobie, że wspomniana książka leżała na stole. Tutaj poprawnie będzie użyć partykuły 이/가, ponieważ wiemy, że skoro leży na wierzchu, to najpewniej została ona przeczytana... tylko przez kogo konkretnie? Nie ma tutaj zbyt wielu niuansów - wskazujemy po prostu wykonawcę czynności.
민수 씨는 주말에 무엇을 했어요?
Co robiłeś w weekend, Minsu?
저는 책을 읽었어요.
(Jeśli chodzi o mnie, to) Czytałem książkę
W tej sytuacji chcemy dowiedzieć się czegoś o tym, co dokładnie robiła osoba pytana. A że to pytanie kierujemy do kogoś konkretnego, to ten ktoś staje się tematem rozmowy. To tę osobę opisuje reszta zdania.
Aczkolwiek użycie partykuły 이/가 nie musi być uznane za błąd. Chociażby w sytuacji, kiedy jesteśmy w grupie przyjaciół, możemy za jej pomocą podkreślić indywidualność naszej wypowiedzi - „jeśli chodzi akurat o mnie… to ja przez weekend przeczytałem książkę”.
W głównej mierze ich różnica polega na znaczeniu, które otrzymujemy z nałożenia nacisku na konkretną informację - czy w naszym przekazie ważniejszy jest wykonawca, czy czynność.
Poza tym, te dwie partykuły bardzo często można spotkać w jednym zdaniu:
오늘은 날씨가 좋아요.
Dzisiaj jest ładna pogoda.
Podkreślamy, że chodzi nam konkretnie o pogodę dzisiejszego dnia - dlatego to właśnie 오늘 jest tematem tego zdania, a 날씨 podmiotem, ponieważ opisuje go przymiotnik 좋다.
Nowa a znana informacja
Możemy gładko przejść do kolejnego zastosowania obu tych partykuł - wprowadzenie nowej informacji oraz dalsze mówienie o niej. Działa to w bardzo podobny sposób, jak chociażby ‘a/an’ i ‘the’ w języku angielskim. Jeżeli jesteś z nimi zaznajomion*, zastosowanie ich w koreańskim okaże się prostsze!
개가 있어요. 개는 귀여워요.
I have a dog. The dog is cute.
Mam psa. Ten pies (o którym właśnie mówię) jest uroczy.
Chcąc pochwalić się komuś swoim futrzakiem, musimy najpierw wprowadzić go do rozmowy przez wspomnienie - tu sprawdzi się -이/가. Wiadomym jest, że dalej właśnie o nim mówimy, więc używamy -은/는, aby stał się tematem kolejnego zdania. W nim zatem nie zwracamy uwagi na to, kto konkretnie, ale… na to, że pies, którego opisujesz, jest uroczy.
Charakterystyczne zastosowania
-은/는 jest partykułą, dla której zarezerwowane są porównania i pokazywanie kontrastu. Wszystko przez emfazę, którą nakłada.
어제는 비가 오지만 오늘은 맑아요. (Wczoraj padał deszcz, ale akurat dzisiaj jest słonecznie)
Partykuła -을/를
Niektóre czasowniki mogą stać w zdaniu samodzielnie i nikt nie musi domyślać się, o co chodzi. Są też takie, które potrzebują dopełnienia, aby być kompletne.
-을/를 jest końcówką, która dodawana jest do przedmiotu danej czynności - innymi słowy, do tego, na czym wykonywana jest czynność, np. oglądam film, słucham muzyki, czy uczę się koreańskiego. Zwykle słowa z tą końcówka odpowiadają polskim „kogo? co?” lub „kogo? czego?”, ale uwaga: nie tylko! To jednak problem na przyszłość :)
저는 사과를 먹어요. (Jem jabłko) - Jabłko „ulega” czynności jedzenia
영화를 봐요. (Oglądam film) - Film jest przez nas oglądany
Użycie innych partykuł, w tym chociażby -이/가, zostawiłoby nas ze zdaniami takimi jak „jabłko je” lub „film ogląda”, co przecież byłoby dziwne, bo niemożliwe. Dlatego żadna inna partykuła nie sprawdzi się tu lepiej niż właśnie -을/를.
Ciekawostka: Koreańczycy, zwłaszcza na poziomie banmal (반말) używanym między przyjaciółmi, mają tendencję do opuszczania partykuł. Ponadto, często można spotkać się z ich skracaniem, np. 널 będące skrótem od 너를 lub 나는 obcięte do 난.
Współautorką tekstu jest Dominika Krzymińska
