Czy ze Squid Game można nauczyć się koreańskiego?

Squid Game jest jednym z największych sukcesów Netflixa, w ciągu miesiąca przyciągnął przed ekrany ok. 142 miliony widzów. Korea od lat cieszy się dużą popularnością głównie dzięki swojej muzyce – k-popowi. Sukces filmu Parasite zachęcił wielu do koreańskiej kinematografii, jednak to dopiero Squid Game jest serialem, któremu udało się wejść do mainstreamu i sprawić, że obejrzał go nawet ten, kto o Korei wie tylko tyle, że istnieje. Squid Game jest teraz wszechobecne – możemy kupić stroje bohaterów, gadżety czy pograć w serialowe gry z innymi fanami. Serial bez wątpienia przyczynił się do zwiększonego zainteresowania Koreą i jej kulturą. Mimo swojego geniuszu i fenomenu nie jest on niestety dobrym źródłem do nauki koreańskiego. Zrozumienie dialogów może przyjść z trudem nawet osobom już trochę obeznanym z tym językiem.

„Niegrzeczne” dialogi

Postacie w Squid Game w dużej mierze pochodzą z niższych warstw społecznych, nie zdobyły wyższego wykształcenia, a nawet są kryminalistami. Język, którym się posługują, bywa wulgarny, zawiera też slang i wyrażenia dialektowe. Nie wspominając już o dużej ilości przekleństw i wyzwisk, które może na początek nauki nie są zbyt potrzebne 😉. Bohaterowie posługują się głównie banmalem, czyli najniższą formą grzecznościową, trochę przypominające nasze „Ej, ty!”.

Ze względu na to, jak ważna jest hierarchia społeczna, grzeczność i szacunek do starszych w społeczeństwie koreańskim, banmal będzie jedną z rzadziej używanych form. W ten sposób możemy zwracać się jedynie do osób młodszych lub w naszym wieku, jeśli jesteśmy w bliskich relacjach. W innym wypadku zostanie to odebrane jako brak szacunku, a nawet obraza. Zdecydowanie nie powinniśmy więc kopiować wypowiedzi bohaterów Squid Game np. zwracając się do starszej pani w sklepie.

Koreańskie 발리 발리 (palli palli), czyli szybko, szybko!

W serialu królują silne emocje, co ma wpływ na ton wypowiedzi bohaterów. Często mówią szybko czy krzyczą, a to nie pomaga w zrozumieniu poszczególnych słów. Znajdują się w też bardzo nietypowej sytuacji – odizolowani od świata grają w dziecięce gry, w której przegrana kończy się tragicznie. Nie usłyszymy tu żadnych przydatnych zwrotów w życiu codziennym, komunikacji miejskiej, restauracji czy biurze.

Tłumaczenie do poprawki

Squid Game wywołało również wiele kontrowersji, jeśli chodzi o niedokładne lub nawet mylne tłumaczenie. Występują problemy głównie z tłumaczeniem tego, jak Koreańczycy się do siebie zwracają. Używanie czyjegoś imienia jest bardzo rzadkie. Zamiast tego mamy całą paletę zwrotów zależnych od płci, wieku, zawodu i statusu społecznego, jak 오빠 (oppa), starszy brat dla dziewczyny, ale też starszy od niej mężczyzna, z którym jest w bliskich relacjach, 사장님 (sajangnim) szef, dorosły mężczyzna o dość wysokiej pozycji społecznej, 형 (hyung), starszy brat dla mężczyzny, też starszy mężczyzna, z którym jest w bliskiej relacji. W serialu zwroty te zostały przetłumaczone głównie jako „Pan” czy „kochanie, skarbie” w przypadku oppa. Jak widać, różnica jest diametralna, jednak inaczej nie da się w zwięzły sposób w napisach przekazać znaczenia czy rozjaśnić skomplikowany koreański system zwracania się do siebie.

Serial Squid Game warto obejrzeć, jednak do nauki języka jest dużo więcej prostszych i bardziej odpowiednich K-dram. Tutaj dzieje się tyle, że lepiej usiąść wygodnie i skupić się na pełnej zwrotów akcji oraz wciągającej fabule.

Współautorką tekstu jest Magdalena Bartecka, praktykantka WordPassion