Języki

Indonezja często kojarzy się z jednym wspólnym językiem - Bahasa Indonesia. To prawda, że  jest on obecny w szkołach, urzędach i mediach, ale na tym obraz się nie kończy. W  rzeczywistości to kraj, w którym na co dzień funkcjonują setki języków regionalnych i  dialektów, a język indonezyjski bywa raczej „mostem” niż językiem domowym. Dla wielu  Indonezyjczyków pierwszy język, którego uczą się jako dzieci, to nie indonezyjski, lecz  lokalny dialekt używany w rodzinie i najbliższym otoczeniu. Dopiero później pojawia się  język narodowy, często w wersji mocno przefiltrowanej przez regionalną wymowę i  słownictwo.

Podróżując po Indonezji, szybko zauważa się, jak ogromne różnice kryją się między kolejnymi wyspami. Każda z nich jest wyjątkowa, ma swoje specyficzne smaki i dźwięki, od gwarnej Jakarty po spokojne wsie na Flores czy mistyczne świątynie na Bali. W takich miejscach znajomość języka staje się czymś więcej niż praktycznym narzędziem. Kilka prostych indonezyjskich zwrotów potrafi całkowicie zamienić zwykłą rozmowę w autentyczne spotkanie.

Jeśli ktoś z Twoich bliskich uczy się lub myśli o rozpoczęciu nauki koreańskiego, to ten prezentownik jest dla Ciebie. Nieważne, dzięki czemu ktoś interesuje się koreańskim, ani ile ma lat - nauka języka jest dla każdego! 

Nauka języka obcego wielu osobom kojarzy się z długimi godzinami spędzonymi nad podręcznikami, zarwanymi nocami, skomplikowaną gramatyką  i dziesiątkami słówek do zapamiętania za jednym razem. W tym wszystkim łatwo o zniechęcenie – jeśli nie mamy przed sobą całego wolnego wieczoru, to często odkładamy naukę „na jutro”. Problem polega na tym, że to „jutro” często przeciąga się w tygodnie, a nawet miesiące. Wówczas zaległości się gromadzą, a zapał gaśnie. Tymczasem skuteczna nauka języka obcego może opierać się na 10-minutowych lekcjach każdego dnia – pod warunkiem, że będziemy konsekwentni.

Motywacja to paliwo, które napędza każdą naukę, nie tylko języków obcych. Tu jednak jest szczególnie ważna, bo cały proces bywa długi i jest pełen powtórek oraz chwil zwątpienia. Wiele osób zaczyna uczyć się z entuzjazmem, ale po jakimś czasie ten zapał słabnie. Podręczniki trafią wówczas na półkę, a zeszyty głęboko do szuflady. Jak sprawić, żeby w końcu było inaczej? Jak zbudować w sobie wytrwałość, która daje realne efekty? 

Wiele osób zastanawia się, czy nauka języków obcych po trzydziestce ma w ogóle sens. Wokół tego tematu narosło sporo mitów – między innymi takie, że tylko dzieci uczą się szybko albo że jedynie młodzież może dojść do płynności językowej. Tymczasem coraz więcej badań, jak również doświadczenia dorosłych uczących się języka, pokazuje coś zupełnie innego. Wiek nie musi być przeszkodą – wprost przeciwnie, dorosły uczeń ma swoje unikalne atuty.

Dzisiaj nauka języków obcych to nie tylko pasja, ale przede wszystkim praktyczna umiejętność wykorzystywana na co dzień – w życiu zawodowym i prywatnym. W dobie globalizacji coraz więcej osób uczy się również języków azjatyckich, na przykład japońskiego, koreańskiego czy chińskiego. Znajomość ich jest niezwykle przydatna, ale czy warto inwestować swój czas oraz pieniądze na zdobycie certyfikatu? Czy same umiejętności nie wystarczą?

Wiesz, że hindi to jeden z najczęściej używanych języków na świecie? Jeśli jeszcze o nim nie słyszał*ś - czas to zmienić! Hindi to oficjalny język Indii i jeden z głównych języków subkontynentu indyjskiego. Używa go około 600 milionów ludzi, z czego dla ponad 300 milionów jest to język ojczysty, co czyni go trzecim najczęściej używanym językiem świata - zaraz po mandaryńskim i angielskim. Jest językiem urzędowym Indii, które są domem dla największej grupy jego użytkowników. Jest także jednym z oficjalnych języków Nepalu, gdzie często wykorzystuje się go w mediach i podczas spraw urzędowych.

W poprzednim wpisie omówiłyśmy uwarunkowania historyczne późnego pojawiania się anglicyzmów w języku koreańskim. Teraz wrócimy do tego, co mamy dziś - czyli wszechobecnych zapożyczeń i konglisha. Okazuje się, że tego rodzaju wyrażenia można usłyszeć bardzo często i to w wielu sytuacjach. Przekonaj się, jakie wyróżniamy typy słów z kategorii konglish.

Frazeologizmy w językach Azji Wschodniej są czymś więcej niż tylko ozdobą języka – to skróty myślowe, które niosą w sobie zwięzłe, a jednocześnie bogate w treść przesłania. W Chinach nazywane są 成語 (chéngyǔ), w Japonii 四字熟語 (yojijukugo), w Korei 사자성어 (saja seongeo), a w Wietnamie są znane jako thành ngữ. Wszystkie mają unikalną formę, ale wiele z nich wywodzi się z klasycznego chińskiego piśmiennictwa. Czym się wyróżniają i jak są używane?

Konstrukcja 一边… 一边… (yībiān… yībiān…) jest idealna, gdy chcesz opisać wykonywanie dwóch czynności jednocześnie. Odpowiada naszemu „robić coś, jednocześnie robiąc coś innego” i jest bardzo często używana w codziennym języku. To oznacza, że jej opanowanie będzie wyjątkowo przydatne. Sprawdź, w jaki sposób prawidłowo jej używać i kiedy dokładnie warto z niej skorzystać.

Kiedy mowa o nauce języków Azji Wschodniej, wiele osób wyobraża sobie godziny spędzone na zapamiętywaniu skomplikowanych chińskich znaków. Jednak to, co na początku może wydawać się wyzwaniem, szybko okazuje się fascynującą przygodą – zwłaszcza gdy odkryjesz, że nauka chińskich znaków nie kończy się na mandaryńskim. Znajomość znaków to także furtka do japońskiego i koreańskiego, a przy odrobinie ciekawości – nawet wietnamskiego.

Bardzo często w naszej skrzynce ląduje pytanie: jaki język mam wybrać? Pod postami pytacie: japoński czy koreański, który jest łatwiejszy? Czy znajomość języka X ułatwi mi naukę języka Y? Kiedy wprowadzić język drugi? W tym poście spróbujemy przybliżyć nieco kwestię różnic między językami, aby wybór tego odpowiedniego był choć trochę łatwiejszy.

Rozpoczynając naukę języka japońskiego, najprawdopodobniej jako pierwszej nauczysz się hiragany, czyli sylabariusza służącego do zapisywania podstawowych słów i końcówek gramatycznych. Stanowi również pomoc w czytaniu znaków kanji i ich nauce poprzez zapisywanie wymowy. Czy to znaczy więc, że hiragana jest ważniejsza? Takie stwierdzenie byłoby bardzo krzywdzące dla drugiej bohaterki dzisiejszego wpisu - katakany, która choć może jest stosunkowo mniej widoczna w porównaniu do hiragany, to jej nauka jest równie niezbędna w procesie poznawania języka japońskiego. Oba sylabariusze pełnią równie ważne i przede wszystkim odmienne funkcje.

Kambodża to kraj pełen kontrastów, gdzie przeszłość splata się z teraźniejszością, a magia dawnych królestw wciąż unosi się w powietrzu. Pośród gęstych lasów i rozległych pól ryżowych kryje się skarb, który od wieków fascynuje podróżników - Angkor Wat, perła dawnej cywilizacji Khmerów. Jednakże to nie tylko monumentalne ruiny i mistyczne świątynie sprawiają, że Kambodża zapada głęboko w serce. To także język, kultura i duchowość, które wszystkie razem sprawiają, że podróż do tego kraju staje się niezapomnianym na lata przeżyciem.

Chcąc rozpocząć naukę japońskiego, warto dowiedzieć się, jak ten język wygląda. A sam start należy zacząć od nauki czytania i pisma. Jest to zdecydowanie coś, co wyróżnia japoński na tle innych języków i bez czego trudno kontynuować jego dalsze poznawanie. Sprawdź nasz wskazówki, jak uczyć się uczyć i na czym trzeba się skupić!

Język arabski należy do grupy języków semickich - tak samo jak hebrajski. Grupa językowa to nie jedyna rzecz, która łączy oba te języki. Oba pisma zapisywane są od prawej do lewej (co jest rzadkością, jeżeli chodzi o pisma alfabetyczne). Kolejnym punktem wspólnym jest brak zapisu samogłosek. Stąd też wynikają spory na temat prawidłowego odczytania niektórych słów zarówno w hebrajskim, jak i arabskim. Język arabski jest jednak jeszcze bardziej skomplikowany!